OVER… Jo en Gustaaf
In de voetsporen van grootvader Gustaaf

De liefde voor hout kreeg ik mee uit mijn kindertijd. Nieuwsgierig naar hoe dingen gemaakt worden was ik vaak te vinden in de werkplaats van grootvader Gustaaf die bij ons inwoonde. Ik zag hoe hij met eenvoudige gereedschappen ruwe planken omtoverde tot fijn afgewerkte meubelstukken. Ik leerde van hem de eerste beginselen van houtbewerking en hoe je met hoofd en handen iets moois kunt creëren.
Ik heb me professioneel en als vrijwilliger in sociale organisaties kunnen ontwikkelen en uitleven. Maar naast werk en gezin bleef ik mijn vaardigheden als houtbewerker eindeloos oefenen in vele kleine en grotere houtprojecten.
In 2025 kwam er veel tijd vrij om mijn oude droom serieuzer aan te pakken. Ik investeerde in de inrichting van mijn thuisatelier, schafte kleine en grotere machines aan en startte met praktijkgerichte cursussen. In maart 2026 lanceerde ik Houtatelier Gustaaf. De naam is mijn eerbetoon aan onze grootvader. Ik neem zijn erfenis met me mee door iedere dag in het atelier mijn vakbewaamheid verder te ontplooien.
Gustaaf De Niel (°Zele, 1889-1974)

Gustaaf werkte in eerste helft van de vorige eeuw als schrijnwerker – meubelmaker, samen met zijn broers Isidoor en Leon. Het werk bestond vooral uit handwerk. Hij was als stielman breed inzetbaar, van meubels maken tot daken, ramen en deuren.
In 1908 deed Gustaaf zijn legerdienst die drie jaar zou duren. Hij zwaaide af in 1911. Drie jaar later brak de eerste wereldoorlog uit en werd hij naar het front in de westhoek gestuurd. Zijn stielkennis was wellicht zijn redding want schrijnwerkers waren onmisbaar in de oorlogsorganisatie achter de linies.
Het werk als schrijnwerker in zijn tijd was arbeidsintensief, vereiste een grondige kennis van houtsoorten en werd gekenmerkt door het gebruik van handgereedschap zoals beitels, gutsen, handzagen, blokschaven en handboormachines.
Hout werd verbonden met klassieke technieken zoals pen-en-gatverbindingen, zwaluwstaartverbindingen en drevels, waarbij warme beenderlijm en houten spijkers of wiggen werden gebruikt.

Ondanks het gebrek aan moderne elektrische tools bereikten schrijnwerkers een hoge nauwkeurigheid door jarenlange ervaring, het gebruik van sjablonen en handmatige meetinstrumenten. Dat is te zien aan de vitrinekast en ladenkast die Gustaaf maakte toen hij in 1922 trouwde met Victorine. Beide eiken meubelstukken zijn rijkelijk voorzien van houtsnijwerk die de vakkennis van Gustaaf etaleert. Ik gebruik beide kasten iedere dag en geniet van hun unieke uitstraling.

















